Οι ενδοσπηραγγώδεις ενέσεις (intracavernosal injections) αποτελούν θεραπεία δεύτερης γραμμής για τη στυτική δυσλειτουργία, όταν τα από του στόματος φάρμακα (αναστολείς PDE5) δεν είναι αποτελεσματικά ή αντενδείκνυνται. Η ένεση γίνεται από τον ίδιο τον ασθενή στα σηραγγώδη σώματα του πέους, μετά από κατάλληλη εκπαίδευση.
Πώς δρουν
- Το φάρμακο (αλπροσταδίλη ή συνδυασμοί όπως bimix/trimix) χορηγείται με λεπτή βελόνα στη βάση του πέους
- Προκαλεί χαλάρωση των λείων μυών και αύξηση της ροής αίματος στα σηραγγώδη σώματα
- Η στύση εμφανίζεται σε 5–15 λεπτά, ανεξάρτητα από σεξουαλική διέγερση, και διαρκεί συνήθως 30–60 λεπτά
Πλεονεκτήματα και αποτελεσματικότητα
- Ποσοστό ανταπόκρισης έως και 80–90% σε κατάλληλα επιλεγμένους ασθενείς
- Αποτελεσματικές και σε σοβαρή αγγειογενή ή νευρογενή στυτική δυσλειτουργία
- Ταχεία έναρξη δράσης και προβλέψιμη διάρκεια
Ασφάλεια και παρενέργειες
- Ήπιος πόνος ή μικρό αιμάτωμα στο σημείο της ένεσης
- Πριαπισμός (παρατεταμένη στύση >4 ωρών) — απαιτεί άμεση ιατρική αντιμετώπιση
- Ινώδεις πλάκες/κάμψη πέους σε μακροχρόνια χρήση — σπανιότερα με σωστή τεχνική
- Η πρώτη ένεση και ο προσδιορισμός της δόσης γίνονται πάντα στο ιατρείο
Πηγές
Το κείμενο έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν αντικαθιστά την ιατρική εξέταση.